In hetzelfde team

Beste mantelzorger en/of professional,

Als muziekliefhebber geniet ik niet alleen van melodieën maar ook van songteksten. Toen Kenniscentrum Mantelzorg mij vroeg een column te schrijven over kennismaking kwam al snel het liedje Amigo van de band Chef’Special in mijn hoofd, met daarin de zin “Strangers are strangers, until they meet”. Het nummer begint met een couplet waarin de zanger Joshua zingt dat jij hem niet kent en hij jou niet, maar dat hij weet dat jullie samen onder dezelfde sterrenhemel wonen. En dat jullie, ondanks het feit dat je elkaar niet kent, in hetzelfde team zitten, zodat je gerust de bal naar hem kunt gooien.

Dat vraagt moed: de bal naar iemand gooien die je niet kent. Durf je erop te vertrouwen dat de ander hetzelfde doel voor ogen heeft? Speelt de ander volgens dezelfde regels? Weet je zeker dat de ander de bal niet weggeeft? Of de bal lek prikt of mijlenver wegtrapt? Al deze vragen komen voort uit angst voor het onbekende. Denk je vanuit vertrouwen, dan ga je ervanuit dat de ander de bal vangt en zich inzet om te scoren.

In mijn tijd als mantelzorgconsulent zag ik de angst voor het onbekende ook bij mantelzorgers. En in mijn eigen rol als mantelzorger voel ik die net zozeer. Wanneer begeleiders, artsen, therapeuten, familie of anderen samenwerken, staat voor mij ontmoeting op de eerste plaats. Door elkaar te ontmoeten bouwen we aan begrip en vertrouwen. Van daaruit durf ik sneller de denkbeelden achter mijn zorgen te delen. We zullen niet altijd dezelfde ‘speelwijze’ hebben, maar we hebben wel hetzelfde doel voor ogen: het welzijn van onze naaste.
In mijn rol als professional staat ontmoeting vanuit gelijkwaardigheid (van mens tot mens) hoog in het vaandel, omdat ik wil dat de ander de ruimte ervaart om ook kwetsbare gedachten te kunnen delen.

De Franse filosoof Charles Pépin stelt zelfs dat een echte ontmoeting met een ander mens de kern van ons bestaan vormt. Iemand ontmoeten betekent volgens hem dat je met andere ogen naar de wereld leert kijken. Wij mensen leren onszelf alleen kennen, zegt hij, in de confrontatie met de ander. Vanuit zijn gedachtegoed stel ik voor dat we, nog vóór we de bal naar elkaar werpen, elkaar eerst echt ontmoeten: kennismaken van mens tot mens. Zo leren we de ander kennen, maar ook steeds beter onszelf. Ik hoop dat we vanuit nieuwsgierigheid naar het onbekende en met een portie moed de bal durven werpen. Want uiteindelijk zitten we allemaal in hetzelfde team, levend onder diezelfde sterrenhemel.

Ik wens je veel moed, een open blik, plezier, leerzame momenten en wijsheid bij alle ontmoetingen die nog komen gaan.

Hartelijke groet,

Patricia van der Put.

Adviseur en procesbegeleider Mooi Sociaal